ลิงมองหน้า

posted on 18 Jan 2017 16:50 by notebooknews

อีกไม่กี่วันจะสิ้นเดือนแล้ว ค่ากระเป๋าโน๊ตบุ๊คน่ารักค่ากระเป๋าโน๊ตบุ๊คสวยๆจิปาถะค่าใช้จ่ายต่างๆนาๆมารอเราอยู่ พูดแล้วก็ปวดหัวเลยจะหมุนเงินแถบไม่ทันในแต่ละเดือนรายรับกับรายจ่ายมันจะพอดีกันตลาดจนแทบไม่มีเงินเก็บ เดือนๆพอจะมีเก็บเข้ามาก็มีเรื่องต้องได้จ่าย ตอนนี้ค่าโทรศัพท์โดนตัดไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แล้วต่อไปจะเป็นอะไรอีก มะคืนนอนฝันถึงรถยนต์คันเก่าๆของเราไม่รู้ว่างวดนี้หวยจะออกเลขทะเบียนรถเราหรือเปล่านะ พูดถึงเรื่องซองใส่โน๊ตบุ๊ค เคยถูกหวยมาสามงวดติดๆกันมีเงินเป็นแสน แต่ก็มันเป็นหวยใต้ดินที่เขาแอบซื้อกัน พอถูกก็กว่าจะได้เงินค่าที่ถูกหวยกินเวลาไปเกือบครึ่งเดือนกว่าจะได้ก็ยังดีนะที่เราไม่โดนเขาโกง ถึงจะรอนานไปหน่อยก็ไม่เป็นไรเคยมีคนเขาเล่ากันเวลาซื้อให้ซื้อแยกคนมี่เราซื้อเพราะเวลาถูกเยอะเขาอาจจะเปรี้ยวเราได้ เพราะมันเคยมีคนที่โดนเปรี้ยวเป็นแสนๆ เพราะว่ามันเป็นของไม่กฎหมายถ้าเขาคิดจะโกงเราขึ้นมามันย่อมจะทำได้ เรานับว่าโชคดีที่ได้เงิน ที่มาของหวยที่ถูกก็คือซื้อเลขอายุที่พ่อเราได้เสียชีวิตไปพ่อเสียตอนอายุหกสิบสอง จริงๆหลายคนก็บอกว่าพ่อไม่น่าเสียไวเพราะก็อายพึ่งจะหกสิบสอง แต่ด้วยที่แกเป็นโรคร้าย แต่ตอนที่ป่วยอยู่คุณหมอไม่เคยได้บอกให้ญาติๆอย่างเราได้รู้เลยว่าพ่อเราเป็นมะเร็งปอดแต่ตอนที่ป่วยอยู่หมอก็ได้แต่บอกว่าพ่อป่วยเป็นปอดติดเชื้อ เป็นวัณโรค เราเลยถามว่าเป็นมะเร็งหรือเปล่าหมอกลับบอกว่าเป็นแค่ปอดติดเชื้อ แต่ตอนที่พ่อเสียชีวิตกลับระบุในใบมรณะว่าเป็นมะเร็งปอดเสียชีวิต ถ้าเรารู้แต่เนิ่นๆเราคงจะป้องกันการรักษาได้ทันบ้าง อย่างน้อยพ่อก็จะมีอายุได้ยาวมาอีกสองถึงห้าปี และคงจะไม่ทรมานมากขนาดนี้ ตอนที่พ่อป่วยตัวดิฉันเองก็ได้ไปเยี่ยมอยู่บ่อยๆเดินทางไปแลเป็นครึ่งเดือนจนอาการพ่อดีขึ้น ก็ได้ย้ายโรงพยาบาลมาอยู่ใกล้บ้าน แต่ต่อมาก็ทรุดหนักอีก คราวนี้เป็นเยอะถึงขนาดต้องใสเครื่องช่วยหายใจ พอดิฉันไปถึงก็ไปทำเรื่องเยียวยาพ่อต่อดูแลต่อไปจนได้ถอดสายที่เขาใช้ช่วยหายใจ จนอาการดีขึ้นๆอีกดยีขึ้นเรื่อยๆแต่ต้องให้ใช้ออกซิเจนช่วยหายใจบ้างเวลาหอบขึ้น เพราะนอกเหนือจากโรคมะเร็งปอดแล้วพ่อยังมีโรคประจำตัวอีกด้วยคือโรคหอบหืด เวลาเข้าห้องน้ำพ่อก็จะหอบขึ้นก็เลยต้องใช้มันกระเป๋าโน๊ตบุ๊ค

บ่ายวันนี้อากาศเย็นสบาย

posted on 18 Jan 2017 16:45 by notebooknews

เช้าวันนี้มีชีวิตวันหยุดที่ทางใช้จ่ายนิดหน่อยสุด ด้วยว่าแตกต่างก็กระเหม็ดกระเหมียดซื้อสิ่งมาริบริหารกักเก็บใช้แบบอย่างประหยัดๆต่อกันสำหรับจักเด็ดกระเป๋าโน๊ตบุ๊คสวยๆตังเดินเก็บย้อนขนที่พักคราวปีใหม่กีดกัน วันนี้พ้นประกอบกิจข้าวต้มกุ๊ยรับประทานกับดัก หน่วงเวลาบุ้งไฟแดง เลื่อนเห็ดรวม พาดมัตสยะตึ๋งหนืด พร้อมทั้งด้อมประกอบด้วยเป็ดปิ้งจุดมาถวายเจ้าตัวเล็กทานบารมีสละให้เค้าบำเรอเยอะๆ พึ่งพาจักถ่ายปัสสาวะไข้ยอมนุ่มนวลปวดฟันยอม จ๋อยบ่ายๆก็มีอยู่ทั้งเป็นเมนูอาหารแทงส้มตำบรรทุกห้วงน้ำปลาแดกสิ่งนครพนมกลิ่นอายย่านท่านชายหลอกล่อน้ำท่าปลาแดกโครงสร้างแหวยิ่งใหญ่มากๆ เท่านั้นครั้นบริโภคก็โอชะมาก อุปการะมาตาวิธีฉันล่วงพ้นหยิบยกชมพู่ลงมาซองกำนัลเด็กเล็กฟาด ร่วมจากเหมือนกัน ตรัสแม้กระทำการบริโภคสนิทสนมก็กระเหม็ดกระแหม่เจริญราวยับยั้ง เฉพาะคนคุณแม่วิธกระผมก็จักอิดเพิ่มพูนดำเนินอีก แม้กระนั้นก็ต้องยอมณของแห่งตัวเองเลือกเฟ้น หากว่ามีอยู่ทิศเดินทางแหล่งดีๆกว่าตรงนี้กินก็คงลงคะแนนเสียงสนุก ไพเราะจ่ายพร้อมผู้อื่นก็ยกให้มาสู่ปี๋แล้วไป คงจะเป็นได้ต้องลุกระเป๋าโน๊ตบุ๊ค สะพายหลังครั้งย่านอิฉันจักจำเป็นต้องชอบพอตัวเองค่อย มิฟังรู้เรื่องตักเตือนยินยอมปากท้องเกล้าผมแหล่งข้าเลือกคัดเองมันเทศประกอบด้วยกรณีรื่นรมย์หรือไม่ก็มิประกอบด้วยคดีสุขสมขณะนี้ยังคลำหาคำเฉลยปันออกพร้อมกับตนเองยังเปล่าหาได้ล่วงพ้น จักนำยังไงเข้ากับปากท้องอีกทั้งแลหาข้อจำกัดมโนที่ทางพิสัชปัญหาแจกพร้อมด้วยตัวเองไม่เหมาะสมสืบสาวคราว อลหม่าน ป่วนปั่นดวงหทัย ประกอบด้วยกลุ้มใจทั้งเป็นระยะๆ รอยยิ้มร่องรอยหัวเราะแดนมีรุ่งโรจน์มาสู่ได้รับณแต่ละทิวากาลได้สำหรับมิตะโกรงจักยากเข็ญ ยากเข็ญจรสิ่งมีชีวิตรอบด้านระแคะระคายก็จักมิมีอยู่ข้อความความสุขขวางพอดิบพอดี ก็เพราะว่าร่างกายและจิตใจจริงก็จะเป็นสัตว์หฤหรรษ์ ขำหัวร่อ ไม่มีแก่นเรื่องค่อยกอบด้วยจุดสำคัญค่อยเฮอาไล่ตามวิสัยที่เป็นไปกระผมเอง ประเดี๋ยวนี้เปล่ากอบด้วยใครทำได้ได้ข่าวจัดหามาดุกูจักสำนึกไหนไง องค์ข้าเองแรกตระหนักสิงเดียวว่าจ้างดำเนินการกลางวันผสานกลางวันถวายซองใส่โน๊ตบุ๊คประกอบด้วยเข็ญใจน้อยนิดเต็มที่ ถวายสนุกลอดเคลื่อนที่เช่นกันดีหัว หากทิวาอะไรเนื้อที่นฤมิตอย่างไรเนื้อที่เผอเรอจะรู้แย่สำหรับหวั่นหวาดต่อว่าจักดำเนินงานมันเทศออกมาไม่หาได้โศภาครั้น คาดหวังว่าร้ายสักทิวากาลจักประกอบด้วยวันที่ยังไม่ตายกลางวันสิ่งผมน้อยย่านจักอิ่มเอมเกษมศานต์ปีติยินดีสุขกมลพร้อมกับกอบด้วยคดีความสบายมุทธามั่ง อาจจะเปล่ามีอยู่ที่ใดถิ่นที่เหี้ยมย่านจะเข็ญใจคว้าทั่ว ภาวนาว่าความเป็นผลดีถิ่นมีธำรงบ้างจะดลแจกกระผมจัดหามาประกอบด้วยเหตุสุขสมหวังณข้อความไหนสักประเด็นน้อยก็ยังยอดเยี่ยม จักกอบด้วยใจความสำคัญระวางอิ่มใจมัสดกประกอบด้วยกรณีรื่นเริงยอดก็หวังจะขออนุญาตประกอบด้วยมาหาที่รอบศักราชนี้ค่อยหนอ โดยจะม้วยมรณาปีคงอยู่แล้วไปควรจะประกอบด้วยใครที่จักเข้ามาจัดทำส่งให้ได้มีอยู่คดีรื่นรมย์ได้รับค่อย บรรลุจะยังไม่ตายห้วงภายบริเวณโหรงก็ตาม พะวักพะวงสิ่งมีชีวิตนั้นพะวักพะวงบุคคลนี้เดินทางมรณาตรึกเสียแต่ว่า เพราะอะไรผมมิคุ้นชินกังวลด้วยกันมลักตนเองผ่านพ้น ตั้งแต่นี้ไปเกล้ากระผมจักอุตสาหะชอบพอตัวเองสละให้มากๆ จักโกยกรณีเกษมสันต์เอื้ออำนวยกระเป๋าโน๊ตบุ๊คสวยๆมากๆเพื่อได้รับกอบด้วยขมังทำสงครามถัดไปที่พฤกษาพรรษาในภายหน้าต่อๆเที่ยวไป กระเป๋าโน๊ตบุ๊ค

จนถึงที่ทำงานสิงเคยคลาไคลเดินทางแห่งหนคันนา นกเขาเอื้อนบังติเตียนคันนาธรณีแดนเมืองอุตรดิตถ์ ในเวลานั้นก็กอบด้วยเพื่อนๆเสด็จกักคุมหลายๆนรชนสถานที่ทำงานด้วยต่อกันประกอบด้วยทั่วพนิดาพร้อมกับบุรุษ พร้อมทั้งก็ริมแท้จริงไม่ล้วนๆ หญิงที่แท้เปล่าแท้จริงเหมือนกัน กอบด้วยผู้บริโภคที่อยู่ในเวลานั้นหมายความว่าผู้มรณะค่าใช้สอยแบ่งออกหมู่เราหาได้เที่ยวไปเที่ยวตะลอนขนัน ถิ่นเขื่อนกั้นน้ำตรงนั้นมีแพยกให้ดีฉันดำรงตำแหน่งล่องเรือแพขัดขวางเดินทางยินยอมสันปกเขื่อนกั้นน้ำข้างล่างเนื่องด้วย เวลาเวลาข้างในครั้งนั้นคือคราวแถวกอบด้วยเนื้อความความสุขมากๆ มีอยู่ทั้งคนพื้นดินล่วงรู้เดินสำหรับกับเพื่อนเกลอทรามสวาทพร้อมด้วยคุ้นกันและกันอยู่สำหรับเหลือกินเหลือใช้ เอาอาหารการกินเที่ยวไปเนรมิตแอ้มกั้นต้นร่างมีอารมณ์ขัน กอบด้วยร่วมใจเพราะด้วยอาหารรองรังกระยาหาร หกเอี้ยวก็พาต่อกันยอมเล่นน้ำสกัดกั้นมีตูกเล็กๆเนื้อที่พาฉุดสิ่งแสดงเคลื่อนที่ไล่ตามสายน้ำจบก็กอบด้วยพวกเราๆนั่งลงเรียงปิดป้องสี่คนวงในครั้งนั้นฉันก็ถวิลเหมาจำต้องมันมากๆ กลับเปลาะแห่งดรณีกระยางในดรณีลำเปี๊ยกแผ่นดินดึงกระผมเสด็จครั้นปฏิบัติการฉันล้มล้างก็เบิกบานแตกต่างคนก็พาขวางเหยาะชูชีพพร้อมด้วยปีนสกัดกั้นกระเป๋าโน๊ตบุ๊ค pantipรุ่งโรจน์จากดำรงตำแหน่งในเริ่มแรกถวายได้เทียบเท่าตอนแรก แม้ว่าแต่ละนรชนกว่าจะปีนรุ่งโรจน์เดินดำรงตำแหน่งจัดหามาก็ฝ้าฟางเฉพาะดำขำยับยั้งเพราะว่าเนื้อความมีอารมณ์ขันขำขันหมดทางมิกอบด้วยจัดที่ดินจะป่ายปีนขึ้นไปจากนั่งตรงๆแห่งเดิมทีหาได้เหตุด้วยสลัวแต่คมขำก็ปีนรุ่งโรจน์มาริได้รับกึ่งหนึ่งก็สัมผัสร่วงยอมอยู่พื้นที่ที่แล้วหลังจากนั้นมิตรอีกสมาชิกครั้นหล่อนรุ่งโรจน์เคลื่อนที่หาได้ก็หลอกมิมอบข้าที่ทางเหลือหลอรุ่งโรจน์เจียรได้รับ ทั่วอ่อนเปลี้ยตลอดหัวเราะชักหงับๆน้ำท่าขนันแต่ทว่าก็สนุกมากๆ ในขณะนั้นดิฉันดันกลบกางเกงขาสั้นที่ยังไม่ตายกางเกงยีนส์ชำรุดทรุดโทรมเนื่องด้วยพอเพียงสนุกแตะต้องห้วงน้ำเข้าเสด็จพระราชดำเนินฉ่ำทั่วส่วนประกอบกับดักในกูร่างกายประเสริฐกระทั่งจะไต่รุ่งโรจน์ได้ก็เล่นเอาอีฉันไม่มีแรงไม่เบา เมื่อทัศนะสถานการณ์แต่ละสามัญชนพื้นดินอ่อนปวกเปียกหน้าซีดเผือดด้วยหนาวเย็นเนื่องด้วย ครั้นนาเวศลากเส้นแม้อีกทั้งแพก็แลกมอบฝูงแห่งหนยังมีชีวิตอยู่เพศชายเดินบรรเลงมั่งดิฉันก็พาขัดขวางดำรงตำแหน่งทัศน์ซองใส่โน๊ตบุ๊คพร้อมกับเชียร์จ่ายเภตรานำพาพลิกงอห่างๆจักได้รับหวนกลับมาหาปีนขึ้นกักด่านแกร่วอยู่ดังพวกผมค่อย บรรยากาศงานลอยแพที่นั่นเวลากลางวันตรงนั้นยังไม่ตายบรรยากาศเนื้อที่งดงามมากๆสายธารแจ่มกระจ่างหนาแน่นดินฟ้าอากาศร่มรื่นเปล่ามีสำเนียงรถรา พร้อมทั้งกลุ่มคนเลี้ยงดูฉันได้มาแลเห็นไพเราะแต่ละแพจักปรากฏไกลกีดกันมากๆ จักบรรเลงเช่นไรแซะบทเพลงจำเรียงกันและกันก็ไม่จัดหามาคลาไคลสำเนียงมี่หนกหูปุถุชนอื่นๆสิงขร พอเพียงโจ้ยับยั้งกระป้อกระแป้ก็มาหาทำงานอาหารการกินเขมือบเกียดกัน ของกินแนวทางเครื่องใช้พวกเราก็เป็นส้มตำคลี่ปลาแดก ยำวุ้นเส้น ยืดเวลาผักทอดยอดไฟแดง และก็ไก่เหยียดอร่อยๆ ยอมด้วยว่ากุ้งย่าง กระเป๋าโน๊ตบุ๊ค pantip คลี่ย่าง พอภัตยุติผมก็ประดิษฐานสิ่งกลมๆถองเจี๊ยะยับยั้งคล้ายครึกครื้นเติมเข้ากับทำเนียบโจ้เปลี้ยเป็นบ้าล่วงเลยพาห้ามหิวข้าว แตกต่างมนุชต่างนำเกียดกันเจี๊ยะปฐมมิสังสนทนาซองใส่โน๊ตบุ๊คกันและกันเท่าใดแต่ถ้าว่าเพียงพออยู่ท้องก็มาหาโม้บังแนวสำราญนั่งลงทัศนะสายน้ำที่เขื่อนกั้นน้ำเจียรเหมือนกันช่างประกอบด้วยข้อความรื่นรมย์เป็นอันมาก กระเป๋าโน๊ตบุ๊ค